Europese reizigers die in het begin van de 19e eeuw in toenemende mate de tot dan toeverborgen arabische wereld ontdekten, brachten de eeste berichten over de Sloughi, de Noord-Afrikaanse windhond, mee.

10 

Landen van herkomst

Tunesië, Libië en Marokko; kortom het noordelijke gedeelte van de Sahara in NoordAfrika. Ze zijn daar heden ten dage nog steeds de gewaardeerde jahcthonden van debedoeïnen, de vrije zonen van de Sahara. Alom wordt de jachtpassie van de Sloughigeprezen; een goede jager zorgde voor het vlees van de hele familie. Hij was vele kamelenwaard en vele vrouwen (sorry dames!).

Geschiedenis

Europese reizigers die in het begin van de 19e eeuw in toenemende mate de tot dan toeverborgen arabische wereld ontdekten, brachten de eeste berichten over de Sloughi, deNoord-Afrikaanse windhond, mee. De meest uitvoerige en treffende beschrijving dateert uithet midden van de vorige eeuw en is van de Franse generaal Daumas in zijn boeken over de Sahara. Met een sterk inlevingsvermogen in de afrikaans-arabische wereld beschrijft Daumasde Sloughi als de edele jachtmetgezel van de bedoeïnen, die met alle egards behandeldwordt, die als pup zonodig aan een vrouwenborst gevoed wordt, die in de tent naast zijnmeester slaapt, die door het dek tegen de kou beschermd wordt en halsband en talisman alssieraad draagt. Hij krijgt het beste te eten, wordt gastvrij opgenomen als hij met zijnmeester op bezoek is, is onbetaalbaar daar hij door de jacht de familie van voedselvoorziet, hij wordt aan het eind van zijn leven beweend en betreurd. Zijn karakter wordtals kloek en edel beschreven, zijn manieren als voornaam en trots.

Deze hoge waardering voor de edele windhond in de Oriënt is al oeroud, zowel bijkoningen en vorsten als bij de arme bedoeïnen. Sinds mensenheugenis is de windhondonontbeerlijk. De traditie van de jacht met de windhonden is reeds vele duizenden jarenoud. Men vindt de Sloughi zelfs terug in de tijd van de farao's; al op reliëfs vanEgyptische monumenten vanaf 1500 voor Christus staat de jacht met de kortharige windhondmet hangende oren afgebeeld. Deze windhond is met de arabische veroveraars mee naarNoord-Afrika gekomen.

De Sloughi was, naast het paard en de kameel, het meest waardevolle bezit van debedoeïnen. Met hem samen ging hij op jacht, de hond vóór hem op het zadel en als eenkudde gazellen in zicht kwam, sprong deze van het galopperende paard om één van desnelle dieren voor zijn meester neer te leggen. De voortgaande beschaving en dejachtwetten hebben de levensomstandigheden van de arabische windhond in het huidigeNoord-Afrika sterk begrensd. De tijd van de grote sjeiks en hun Sloughi-roedels is daarverleden tijd. Maar nog steeds is het een uitgestrekt land en is de passie voor de Sloughidiep geworteld. Op het 'platte'land, ver van moderne verkeerswegen, wordt deSloughi-traditie voortgezet. Wil men als Europeaan in Noord-Afrika èchte Sloughi'szoeken, dan zijn een goede voorbereiding, veel kennis en de juiste aanbevelingennoodzakelijk, anders is een grote teleurstelling het resultaat.

Geschiedenis in Nederland

Nederland heeft een rijke Sloughi-geschiedenis. Het was rond de eeuwwisseling dat dekunstschilder August Le Gras uit Laren (N-H) van één van zijn vele reizen naarNoord-Afrika de Sloughi meebracht naar ons land. Het ras heeft de eerste tien jaren vandeze eeuw, met Le Gras als gangmaker, een grote bloei gekend. Foto's, geschriften enschilderingen uit die tijd zijn nog in ons bezit. Daaruit kunnen we concluderen dat hetbestand van nú de toets der vergelijking goed kan doorstaan, wat wel wat zegt over deprestaties van de fokkers, het ras goed vast te houden, zonder het te 'verbeteren'.

Na de oorlog waren er helaas geen raszuivere Sloughi's meer in Nederland. Pas rond 1970kwamen er weer enkele raszuivere en echte (mede gezien de foto's uit de beginjaren)exemplaren naar ons land. Met deze importen werd zeer zorgvuldig en met mate gefokt, zodater op dit moment een hoge kwaliteit in dit ras is, getuige de resultaten optentoonstellingen en windhondenrennen.

Karakter

Sloughi's kenmerken zich door hun gezonde constitutie. Ondanks hun fijn en edel gebouwduiterlijk zijn ze sterk, taai en robuust. Ze wennen snel aan het heersende klimaat. Zezijn levenslustig door consequente selectie op vitaliteit, vermogen tot overleven eninstinct. Van de Sloughi's in Noord-Afrika verwacht men behendigheid, reactiesnelheid,zelfstandigheid en uithoudingsvermogen. Ze zijn moedig en zelfbewust, voor de reuen. Dezehebben een strakkere leiding nodig dan teven; ze laten niet met zich spotten, zeker nietals er zich een situatie voordoet waarbij het bezit of de veiligheid van hun eigenaar ofzichzelf in het geding is. Tegenover kinderen tonen zij zich in de regel geduldig enoppassend. Tegenover vreemden zijn ze veelal gereserveerd. De Sloughi's leven sterkverbonden met de mensen samen en zijn hun eigenaar onverbiddelijk trouw. Tegenover hemzijn ze heel zacht en reageren ze feilloos op iedere intonatie van zijn stem. Hardewoorden of schelden krenkt ze. Nooit of te nimmer mogen ze in een kennel gehouden worden.Ze zijn graag deel van de familie en het zijn ideale honden in huis. Geheel rustig kunnenze (als volwassen honden) urenlang op een gemakkelijke zachte plaats, bij voorkeur eenbank, liggen. Als ze een keer blaffen, heeft dat een heel duidelijke reden.

Baas/Sloughi verhouding

Deze zal er een moeten zijn op basis van wederzijds respect en vertrouwen, wantslaafsheid is de Sloughi volkomen vreemd. Deze aristocratische hond zal echter alles voorde baas, die HIJ heeft uitgekozen, willen doen, als deze hem in zijn waarde laat. Eénmaal per dag met de Sloughi zich, 't liefst in alle vrijheid, uit kunnen leven. Naast degewone wandelingen moet hij zich los van iedere band of lijn kunnen bewegen, rennen enspelen. Het uithoudingsvermogen van dit ras is niet te evenaren. In huis een rustige hond,toont hij buiten zijn ware atletische aard. Zoals bij elke windhond moet de toekomstigeSloughi-eigenaar zich vooraf goed realiseren dat de hond deze vrijheid, dit loslopen nodigheeft. Hij moet zich bewust zijn van het individualistische karakter van de Sloughi. Ofmend e hond ook als volwassen dier zonder lijn vrij kan laten lopen, zal iedere eigenaarzelf moeten proberen. Vroeg of laat zal de windhond zijn ware aard ontdekken, wat betekentdat hij een 'prooi-object' bejaagt en uit het gezichtsveld van zijn eigenaar verdwijnt.Omdat hij in korte tijd grote afstanden kan afleggen, moet men de gevaren nietonderschatten, die hem op de in de omgeving liggende autowegen of jachttereinen bedreigen.Hoewel bij vele Sloughi's bereikt kan worden dat ze op 'bevel' (na kortere of langeretijd) terugkomen, kan men ze altijd, indien men onbezorgd wil zijn, op een omheind terreinhun beweging gunnen. Lange wandelingen aan de lijn of naast de fiets worden door degeboden afwisseling ook zeer gewaardeerd. Een ideale mogelijkheid is de deelname aan entraining voor windhondenrenwedstrijden op een van de vele banen in ons land. Daar kan dehond, naast de mogelijkheid om werkelijk te kunnen rennen, ook zijn individuele'jachtervaring' zonder gevaar opdoen. Het omt voor een groot deel op de wijze van houdenvan de Sloughi en de inprentings-ervaringen uit zijn jeugd aan, hoe hij zich ontwikkelt.Vooral in zijn vroege jeugd heeft de hond intensief menselijk contact nodig, om allemogelijkheden die in hem aanwezig zijn te ontwikkelen. Zaosl bij iedere windhond is ookbij de Sloughi de commando-toon en africhting niet op zijn plaats. Een met geweldafgedwongen gehoorzaamheid zijn zijn trots en daarmee zijn karakter breken. Wie echter hetresultaat van zijn opvoedings-oefeningen, die liefdevol en met engelen-geduld geteraindmoeten worden, kalm tegemoet ziet, zal hoogstwaarschijnlijk aangenaam verrast worden.

Voordat men een Sloughi aanschaft, zou men eigenlijk tentoonstellingen en renbanen moeten bezoeken, om zich over de veelzijdigheid van de individuen van dit ras teoriënteren.

Verzorging

Sloughi's zijn van nature schoon en onderhouden hun korte vacht op een katachtigemanier. Tijdens de rui-periode kan men de dode haren eenvoudig met een noppen-handschoen,die in elke dierenspeciaalzaak te verkrijgen is, verwijderen. Aan de voeding heeft deSloughi net zoveel nodig als iedere andere hond van gelijke grootte.

Uiterlijk

De Sloughi toont zich als een volbloed rashond. Een hoogbenige vierkante lichaamsvorm,een diepe borst, uitstekende heupbeenderen, een bijna recht rugbelijning. Duidelijkzichtbaar onder de fijne huid zijn de droge, lange spieren, het skelet en wanneer de hondin de juiste conditie is, tekenen pezen en aderen zich duidelijk af. Zijn uitdrukking iser een van de melancholische ernst. De blijk uit de zwart omrande ogen is doordringend envasthoudend. Er zijn drie vachtkleuren erkend: zandkleur (van heel licht tot rood-bruin),zwart met lichte of gestroomde aftekeningen en gestroomd. De schofthoogte voor de teven is65 cm en voor de reuen ongeveer 70 cm.

De voornaamste taak van de Europese fokkers is, de oosterse erfenis van de Sloughi tebehouden en de dieren alleen in handen van die mensen af te geven, die hun persoonlijkheidweten te waarderen en ze dienovereenkomstig te houden en ván ze te houden. Dit cultuurrasdient behouden te blijven. Het is zeker geen hond voor iedereen, wel voor eigenaren die erdagelijks (veel) tijd voor willen vrijmaken.

 

Meer informatie

Secretariaat NVOW:

Faye Tromp
De Heiberg 6
4721 SJ Schijf
Tel.: 06-24737573
E-mail: secretaris@nvow.nl